اكنون خلاصه‌اى چند فقره از باب بالا را از نظر خوانندگان گرامى مىگذرانيم : به موجب فقرات اين باب مرد زناكار يكى از گناهكاران است ، مرد زناكار زندگانى را تباه كند و گناهش كفاره بردار نيست . مرد زناكار حق پوشيدن كشتى ( زنار ) به كمر و صدره ( پيراهن مقدس ) به تن را ندارد . وى مانند جادوى خطرناكى است . زرتشت از اهورامزدا سئوال مىكند به چه كسى تو كينه‌ورزتر مىباشى ؟ در پاسخ اهورامزدا مىگويد با مرد و زن زناكار كه نطفه شخص خوب و بد و گناهكار و غير گناهكار را مخلوط نمايد . زناكار با نگاه خود يك ثلث از رود روان و يك ثلث از درختان خوب روئيده باطراوت را و يك ثلث روپوش ( يعنى گياه ) زمين را بخشكاند و يك ثلث از مردم مقدس نيك‌نيت و نيك‌گفتار و نيك‌كردار و باهمت و پرهيزگار را كم كند . زناكاران از مار تندرو و گرگ ناخن‌دراز و وزغى كه هزار بچه مىزايد خطرناكترند . ( فقرات پنجاه و چهارم الى شصت و ششم باب هيجدهم ونديداد ) . از مفاد فقرات بالا مستفاد مىگردد كه تا چه اندازه مبارزه با فحشاء در ميان ايرانيان باستان اهميت داشته است و مجازات آن ( بديهى است پس از ثبوت ) خودكشى و يا اعدام بوده و از طرفى نتيجه آن افراد را تشويق به ازدياد نفوس و زناشوئى مىنموده است كه ما اين مطلب را نيز بعدا مورد مطالعه قرار خواهيم داد . درباره احكام مربوط به نزديكى مرد با دختر دستورهاى چندى در ونديداد آمده است . بايد دانست در ابتداى باب پانزدهم در فقرات اول تا هشتم ذكرى از گناهان بزرگ آمده است كه عبارتند از : 1 ) اگر مرد پرهيزگار زرتشتى را دانسته و فهميده به مشرب ديگر يا دين ديگر